ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਰਾਤ ਸੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ. 23 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ. ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਮਰ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ. ਜਦੋਂ ਬੱਚੇ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦੇ.
“ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਈ 2023 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਮਾੜੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਸਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਖੁਦ ਲਏ ਸਨ. ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਭਾਰਤ-ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹਨ। ਮੈਂ 18 ਸਾਲ ਤੋਂ ਗੁਲਾਮ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ. ਮੈਂ ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈੱਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ.
ਸੁਸਾਇਟੀ ਦਾ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮੁਖੀ 2022 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ. ਧਰਤੀ ਦਾ ਗਾਰਡੀਅਨ ਇੱਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ੧ ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਇੰਬਟੂਰ ਦੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕਲੈਕਟਰ ਪਵਨ ਕੁਮਾਰ ਜੀ. ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਗਾਰਡੀਅਨ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹਨ. ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ.
ਹੁਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਗਾਰਡੀਅਨ ਆਫ ਤਮਿਲਨਾਡੂ. ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ. 2003 ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ 2003 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਮੂਲੀ ਖੁਲਾਸਾ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਲੇਕਿਨ ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਨ, ਕੋਈ ਸੁਰਾਗ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਝ ਗਏ। ਮੇਰੀ ਮੰਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “23 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ. ”
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿਖੇ ਐੱਨ.ਜੀ.ਓ. ਪੈਗੰਬਰ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ‘ਤੇ ਵਾਇਰਲ ਹੋਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਸਖ਼ਤ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ।
