ਜਰਾਸੀਮ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ‘ਉੱਚ-ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ’ ਮੱਛਰ ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਅਧਿਐਨ ਪ੍ਰੀਮੀਅਮ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਗਏ

ਮੱਛਰ ਮਲੇਰੀਆ ਅਤੇ ਡੇਂਗੂ ਵਰਗੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਅਰਬਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸੰਕਰਮਿਤ ਲੋਕ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਮੱਛਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਜਰਾਸੀਮ ਲੰਬੀ ਦੂਰੀ ਤੱਕ ਫੈਲਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੰਭਾਵੀ ਰਸਤਾ ਹੈ: ਕੁਝ ਮੱਛਰ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਉੱਡਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੋਂ ਸੈਂਕੜੇ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਤੱਕ ਹਵਾ ਰਾਹੀਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੱਕ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉੱਚ-ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਮੱਛਰ ਜਰਾਸੀਮ ਜਰਾਸੀਮਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੋਂ ਮੱਛਰਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਕਰਮਿਤ ਖੂਨ ਦਾ ਭੋਜਨ ਲਿਆ ਸੀ। ਹਾਲ ਹੀ ਤੱਕ, ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ‘ਤੇ ਫੜੇ ਗਏ ਮੱਛਰਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜਾਂਚ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਚੀਨ, ਘਾਨਾ, ਮਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਖੋਜ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਘਰਾਂ ਜਾਂ ਪ੍ਰਜਨਨ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਮੱਛਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੀਲੀਅਮ ਦੇ ਗੁਬਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਜਾਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਫਰੀਕਾ ਦੇ ਮਾਲੀ ਅਤੇ ਘਾਨਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 120 ਤੋਂ 290 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਉੱਤੇ ਲਟਕਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਬਾਰਿਆਂ ਨੂੰ 2018 ਅਤੇ 2020 ਦਰਮਿਆਨ 191 ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਮੱਛਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਉਡਾਇਆ। ਟੀਮ ਨੇ ਫਿਰ ਡੀਐਨਏ ਕ੍ਰਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੱਛਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੀਸੀਆਰ-ਅਧਾਰਿਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਈ ਵੱਡੇ ਜਰਾਸੀਮ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ।

ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਮੱਛਰਾਂ ਨੂੰ ਪੇਟ, ਸਿਰ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੱਖ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਜਰਾਸੀਮ ਪਹਿਲਾਂ ਖੂਨ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੰਤੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੱਛਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਫੈਲਣ ਅਤੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਰਾਸੀਮ ਨੂੰ ਸੰਚਾਰਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ ਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ 61 ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ 1,017 ਮਾਦਾ ਮੱਛਰਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ। ਕਈ ਗਰੈਵਿਡ (ਪਰਿਪੱਕ ਅੰਡੇ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ) ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਉੱਚ-ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਮੱਛਰ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜਰਾਸੀਮ ਨਾਲ ਸੰਕਰਮਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਸੰਕਰਮਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਲਗਭਗ 8% ਲਏ ਗਏ ਸਨ ਪਲਾਜ਼ਮੋਡੀਅਮ ਪਰਜੀਵੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ (ਮਲੇਰੀਆ ਪਰਜੀਵੀਆਂ ਸਮੇਤ), ਲਗਭਗ 3.5% ਫਲੇਵੀਵਾਇਰਸ ਹਨ, ਅਤੇ ਲਗਭਗ 1.6% ਫਿਲੇਰੀਅਲ ਕੀੜੇ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਟੀਮ ਨੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਿਰ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਣ ਵਾਲੇ ਸੰਕਰਮਣ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਲਈ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਦਰ 4.6% ਸੀ। ਪਲਾਜ਼ਮੋਡੀਅਮਫਲੇਵੀਵਾਇਰਸ ਲਈ 1.1%, ਅਤੇ ਫਾਈਲੇਰੀਆਸਿਸ ਲਈ 0.6%। ਟੀਮ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਖੋਜਾਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉੱਚ-ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਮੱਛਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਸਿਰਫ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਲੈਂਡਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਨੂੰ ਸੰਕਰਮਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਮਰੱਥ ਸੀ।

ਸਿੱਟੇ ਸਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸਿਜ਼ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨਵੰਬਰ ਵਿੱਚ.

ਟੀਮ ਨੇ 21 ਮੱਛਰ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਜਰਾਸੀਮ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਜੋ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਸੰਕਰਮਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਡੇਂਗੂ ਵਾਇਰਸ, ਵੈਸਟ ਨੀਲ ਵਾਇਰਸ ਅਤੇ ਐਮ’ਪੋਕੋ ਵਾਇਰਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ; 15 ਸੰਕਰਮਿਤ ਪੰਛੀ ਪਲਾਜ਼ਮੋਡੀਅਮ ਸਪੀਸੀਜ਼; ਅਤੇ ਨੇਮਾਟੋਡਸ ਸਮੇਤ ਫਾਈਲੇਰੀਆਸਿਸ pelacetus ਸਪੀਸੀਜ਼ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪਾਏ ਗਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਰਾਸੀਮ ਸਿਲਵੇਟਿਕ ਸਨ, ਭਾਵ ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦੇ ਹਨ।

ਜੇਕਰ ਉੱਚ-ਉਚਾਈ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਰੁਟੀਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤਸਵੀਰ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਖੁੰਝ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਿਲਵੇਟਿਕ ਜਰਾਸੀਮ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਟਰੈਕ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜਨ ਸਿਹਤ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਵਿੰਡ ਕੋਰੀਡੋਰਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣ, ਟ੍ਰਾਂਸਮਿਸ਼ਨ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਡਾਊਨਵਾਈਂਡ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸਥਾਨਾਂ ‘ਤੇ ਲਾਗਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਤੇਜ਼ ਜਵਾਬ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।