• ਦਰਦ ਨਿਯੰਤਰਣ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ – ਸਰੀਰ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਦਰਦ ਰਾਹਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਧੁੰਦਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

  • ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਸੰਵੇਦੀ ਕਾਰਟੈਕਸ ਦੀ ਹਾਈਪਰਐਕਟੀਵਿਟੀ ਕਾਰਨ ਦਰਦ ਵਧੇਰੇ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

  • ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ (ਪ੍ਰੀਫ੍ਰੰਟਲ ਕਾਰਟੈਕਸ ਅਤੇ ਐਮੀਗਡਾਲਾ) ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਤੀਬਰ ਜਾਂ ਅਸਹਿਣਯੋਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।

  • ਨੀਂਦ ਦੀ ਕਮੀ ਨਾਲ ਤਣਾਅ ਵਾਲੇ ਹਾਰਮੋਨਸ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਚਿੜਚਿੜਾਪਨ ਵਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਬੇਅਰਾਮੀ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਮਰੱਥਾ ‘ਤੇ ਅਸਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

  • ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਨੀਂਦ ਸਰੀਰ ਦੀ ਐਂਡੋਰਫਿਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦਰਦ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹਾਰਮੋਨ।

  • ਟਿਸ਼ੂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਲਈ ਨੀਂਦ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਦੀ ਕਮੀ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਵਿਚ ਦੇਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

  • ਮਾੜੀ ਨੀਂਦ ਸੋਜਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ (ਪੁਰਾਣੀ) ਘੱਟ-ਦਰਜੇ ਦੀ ਸੋਜਸ਼ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮੌਜੂਦਾ ਦਰਦ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।